Sunday, January 24, 2010
'MY FRUIT'
at last! I am already a graduating student! and I will be taking my office practicum this month! after more than three years of struggling and suffering just to finish this my studies, heto at malapit na ako sa katotohanan, sa katotohanan ng aking mga pangarap! i realized, determination is really a great asset of one people.mattapos ko ang pag aaral na ito sa pag titiyaga lang, pagtitiis at pagtitipid. grabeh! kahit na maraming hirap at pagtitiis ang pinag daanan ko, even sometimes i really want to give up already, alam ko pa rin na makakya ko because of self motivation. I really really never quit even there were many times that my financial problem ay wala na talgang solusyon.I've just made sa pamamagitan ng pangngutang. yes! In fact, I finished my fourth year first semester sa pamamagitan lang ng utang bayad utang process. mahiyain akong tao pero pagdating sa ikabubuti ko, I never never prevail it. it was just happen that my sisters who support my studies ay nagsipamilya na that lead me to di na tlga ako makihingi ng araw araw. araw araw na pera lang ang problema ko. araw araw na nag iisip ako kung saan ako kukuha ng baon, pamasahe at mga pambayad ko sa skul. araw araw akong nag iisip kung kanino ako uutang, kung sino ang susunod kong uutangan, at kung paano ko yon siyempre mababayaran. there were times na kahit pamasahe lang balikan okay na sa akin wag lang akong umabsent. araw araw akong natitiis ng gutom sa skul at pilit na nag babudget kahit di na kaya ng pera ko. but despite of all this, naging good creditor naman ako sa mga kaklase ko. siyempre nangngutang ako pag my ini expect akong pera na matatanggap mula sa mga kapatid ko, pagtitinda ng barbecue every saturday and sunday! yes, I am a barbecue vendor since I started my first year college. noon, mejo di mahirap sa pera dahil kahit papano ay nakakatulong yung kita ko, pero yung oras naman at pagod ang matindi kong tiniis that time dahil trabaho arao trabaho ang naging proseso ko. masipag akong tao sa totoo lang ,dahil nga sa mga pangarap ko sa buhay. more than 2 years na ganon ang naging proseso until damdamin ko ang panankit ng mga paa ko dahil sa pasma daw sa ugat sabi ng manghihilot, and that was my problem na hinarap ko di lang phisically kundi pati financially...
ALMOST FOUR YEARS HAD PASSED!
at this date, christmas is within the air! how past the days are! by april 2010, i'll be taking four years my stay here in manila.i'll be taking four years for struggling and fighting the life for my ambitions,plans and goals. life is really harder... for a poor like me. if you really do not have a determination,courage and faith, you cannot fight and stand alone with the hardship and difficulties that life has!
Im rene, a product of a broken family. I just thought, what will be I am if i grew up here in a city where almost of the youth and children are observed being influenced by the modern way of living, a modern way in which all of us are influenced to act inappropriately, behave rudeness even to parents....Im just thankful that it never happened to me. the word rebel and blame are also in my mind but i never allow them to control my emotion...
I was just five years old when our family broke. I grew up wid my religious grandparents in our province of northern samar. at my young age then, i already experienced hardship, all kind of hardship, hardship that is the same the most street children are always experiencing such as lack of nutrition or foods and most of all, lack of parents guidance and love. it was just happened the i did not prevail my pagrerebelde because of faith in God that my grandparents influenced us....I was already in my sixth year of my elmentary education when my mother stayed wid us, wid me and wid our youngest. my older brothers and sisters were already found of their own lives at that time. for me, my parents should be blame wid this...so hindi nia ako masisi when i almost became a blacksheep during my high school life. i rebel quietely but not in a way na sisirain ko ang pag aaral ko at mga pangarap ko sa buhay, no! I was second year high school when my father died. and my revelation is, i never felt anything that time and that was perhaps because i lived for many years widout him...nag asawa uli si mother at nasa lalaki nia ang lahat ng mga ugaling pinakaayaw ko sa isang tao. for my four years in high school, wala akong ibang naramdaman kundi poot at galit na humantong sa lihim kong pagrerebelde sa ina. I never talked wid her unless i need something from like money. I never shared wid her about what is happening to my schooling even sometimes i also want her to be proud of me....i was in fourth year high school when my ambition to spend my college here in manila became my wildest dream. what i want primarily at that time is to go apart wid them, makabukod o mkahwalay sa kanila. i never gave any consideration for my mother's request to spend my college just in our town, even there was a scholarship that will be provided for me. for my social life during that time, i can say that it did not satisfactorily worked out nang ayon sa talagang gusto ko. pero hindi ko yun pinagsisisihan because i realized now that social life can also harm your dreams, na pwedeng mkasira sa mga pangarap mo....
It was the last day of the month of march when our graduation took place.minadali ko non si mother to went here in manila. wala akong non ibang gusto kundi ang mkapa aral lang dito ng college, that even the financial status at titirhan ko ay hindi ko muna inisip, and the reason was, i will be wid my two sisters na nkatira sa tita namin which pinsan ng mother namin at barbecue ang ikinabubuhay. then it was april 11 2006 when we leaved from our barrio. i leaved at that time na disappointed at lumuluha hbang tumatakbo ang bus papuntang matnog, and it was because of my special friend. i leaved that day na hindi nakapag paalam sa mga kaibigan ko o tropang girls the night before our leaving. the reason was i was wid him, my special friend. i took that night in the neighbor of our barrio.we walked together for the first time and exchange some personal conversation. he was my first crush actually, when i was in grade two. then I just develped again my feelings for him when we were already in third year high school. i started making a letter wid him almost everyday, making projects and assignment for him....but before that i inlove madly wid my hondsome teacher during my first and second year in high school and just hardly end after he got married. regarding that bullshit feelings of mine, I never get disappointed to any guys to whom i admired because of my attitudes and because of being an intelligent student at that time....
Im rene, a product of a broken family. I just thought, what will be I am if i grew up here in a city where almost of the youth and children are observed being influenced by the modern way of living, a modern way in which all of us are influenced to act inappropriately, behave rudeness even to parents....Im just thankful that it never happened to me. the word rebel and blame are also in my mind but i never allow them to control my emotion...
I was just five years old when our family broke. I grew up wid my religious grandparents in our province of northern samar. at my young age then, i already experienced hardship, all kind of hardship, hardship that is the same the most street children are always experiencing such as lack of nutrition or foods and most of all, lack of parents guidance and love. it was just happened the i did not prevail my pagrerebelde because of faith in God that my grandparents influenced us....I was already in my sixth year of my elmentary education when my mother stayed wid us, wid me and wid our youngest. my older brothers and sisters were already found of their own lives at that time. for me, my parents should be blame wid this...so hindi nia ako masisi when i almost became a blacksheep during my high school life. i rebel quietely but not in a way na sisirain ko ang pag aaral ko at mga pangarap ko sa buhay, no! I was second year high school when my father died. and my revelation is, i never felt anything that time and that was perhaps because i lived for many years widout him...nag asawa uli si mother at nasa lalaki nia ang lahat ng mga ugaling pinakaayaw ko sa isang tao. for my four years in high school, wala akong ibang naramdaman kundi poot at galit na humantong sa lihim kong pagrerebelde sa ina. I never talked wid her unless i need something from like money. I never shared wid her about what is happening to my schooling even sometimes i also want her to be proud of me....i was in fourth year high school when my ambition to spend my college here in manila became my wildest dream. what i want primarily at that time is to go apart wid them, makabukod o mkahwalay sa kanila. i never gave any consideration for my mother's request to spend my college just in our town, even there was a scholarship that will be provided for me. for my social life during that time, i can say that it did not satisfactorily worked out nang ayon sa talagang gusto ko. pero hindi ko yun pinagsisisihan because i realized now that social life can also harm your dreams, na pwedeng mkasira sa mga pangarap mo....
It was the last day of the month of march when our graduation took place.minadali ko non si mother to went here in manila. wala akong non ibang gusto kundi ang mkapa aral lang dito ng college, that even the financial status at titirhan ko ay hindi ko muna inisip, and the reason was, i will be wid my two sisters na nkatira sa tita namin which pinsan ng mother namin at barbecue ang ikinabubuhay. then it was april 11 2006 when we leaved from our barrio. i leaved at that time na disappointed at lumuluha hbang tumatakbo ang bus papuntang matnog, and it was because of my special friend. i leaved that day na hindi nakapag paalam sa mga kaibigan ko o tropang girls the night before our leaving. the reason was i was wid him, my special friend. i took that night in the neighbor of our barrio.we walked together for the first time and exchange some personal conversation. he was my first crush actually, when i was in grade two. then I just develped again my feelings for him when we were already in third year high school. i started making a letter wid him almost everyday, making projects and assignment for him....but before that i inlove madly wid my hondsome teacher during my first and second year in high school and just hardly end after he got married. regarding that bullshit feelings of mine, I never get disappointed to any guys to whom i admired because of my attitudes and because of being an intelligent student at that time....
TSEKE worth of 5 thou!
haayz....parang kailan lang, nakatanggap ako ng tseke worth of five thou for financial assistance from congressman roxas. I was happy of course! it cured my problems instantly. nakapag enrolled ako, nakabili ng sapatos at bag. personal things and the like. ngayon, wala nang 500 ang natitira sa akin. so kailangan ko na tlaga mkahanap ng pag oojthan this week. next week baka wala na tong pera ko. pero at least wala na akong masyadong mlaking problema kundi yung magiging pamasahe ko nalang pag nakapag ojt na ako at yung for graduation ko on march 2010. ang aasahan kong income ay yung pag titnda ko nalang sa tita ko every saturday and sunday which is one hundred for one day. but i am planning to go to my kuya at trece in cavite for asking money kahit magkano lang. then sa katapusan of this month ay may konti rin akong mattanggap from mother sa province.....
then next week, umaasa na ako na wala na akong problema sa paghahanap ng company. i need to finish it this week. i cancelled my going today at bpi head office in ayala avenue makati for inquiries. nakita ko kasi ang hiring ad sa isang branch sa bangkal. so i decided na dito nalng mag apply for my ojt. but i already prepared my resume, pictures and photocopy of my grades na naisip kong posibleng hingiin sakin. yung recommendation letter nmin ay sa wednsday pa daw namin makukuha from our dean.
amother story tayo. by the way, i am a gay, but i am the most decent one, the most serious, the most religious, the most conservative, but also the most wildest gay when it comes to my fantasy...I am the most religious because i grew at my religious grandparents. as what i am, i already experienced all things when i was still in my high school life, but not totally....what i am trying to point out is... I experienced being a girl, a girl in a way that i wore girlash attire and the like. I loved and admired, and i did all foolish things for a guy...and at the same time, dream and learned to make it more higher. i never dream to spend my life in our province for a lifetime...oo nga pala, i am also a product of a broken family. ngayon ko nga lang nafeel ang lungkot if there is a time na naiisip ko kung ano ang magiging kalagayan ko kung buo ang pamilyang kinagisnan ko, kung lumaki ako gang ngayon na may tatay o ama. but mind you... ayoko muna magdrama bout don dhil bka manulo luha ko hbang nagtatype... hahahehe. ewan...pero ang importante ay matatpos ko na ang pag aaral ko! yaahooo! bilib na tlga ako sa sarili ko! parang kailan lang, nangangarap palang ako na dito sa maynila magcollege without thinking and expecting sa sobrang hrap ng pagdadaanan ko emotionally,physically and financially.. haaay>.. buhay nga naman. I was already in my fourth year high school when my eagerness to spend my college life here in manila....
then next week, umaasa na ako na wala na akong problema sa paghahanap ng company. i need to finish it this week. i cancelled my going today at bpi head office in ayala avenue makati for inquiries. nakita ko kasi ang hiring ad sa isang branch sa bangkal. so i decided na dito nalng mag apply for my ojt. but i already prepared my resume, pictures and photocopy of my grades na naisip kong posibleng hingiin sakin. yung recommendation letter nmin ay sa wednsday pa daw namin makukuha from our dean.
amother story tayo. by the way, i am a gay, but i am the most decent one, the most serious, the most religious, the most conservative, but also the most wildest gay when it comes to my fantasy...I am the most religious because i grew at my religious grandparents. as what i am, i already experienced all things when i was still in my high school life, but not totally....what i am trying to point out is... I experienced being a girl, a girl in a way that i wore girlash attire and the like. I loved and admired, and i did all foolish things for a guy...and at the same time, dream and learned to make it more higher. i never dream to spend my life in our province for a lifetime...oo nga pala, i am also a product of a broken family. ngayon ko nga lang nafeel ang lungkot if there is a time na naiisip ko kung ano ang magiging kalagayan ko kung buo ang pamilyang kinagisnan ko, kung lumaki ako gang ngayon na may tatay o ama. but mind you... ayoko muna magdrama bout don dhil bka manulo luha ko hbang nagtatype... hahahehe. ewan...pero ang importante ay matatpos ko na ang pag aaral ko! yaahooo! bilib na tlga ako sa sarili ko! parang kailan lang, nangangarap palang ako na dito sa maynila magcollege without thinking and expecting sa sobrang hrap ng pagdadaanan ko emotionally,physically and financially.. haaay>.. buhay nga naman. I was already in my fourth year high school when my eagerness to spend my college life here in manila....
part story for OJT
hahaaay... naubos na rin ang kahuli hulihang natitira sa 5 thou ko nong martes, when i went to the bpi head office at ayala. dahil sa di ko alam ang lugar na yun, i rode a taxi for one ride. gusto ko ko rin xeng maging fresh gang pagdating ko dun. that was day rin na una kong suot sa ojt uniform namin na polo barong color dark blue! so nagmukha akong tao siyempre. hehehe. kala nga ng taxi driver mag aapply na ako for work sa bpi pero sinabi kong mag iinquire palang...di ko na nilinaw na for ojt lang yun. then nong dumating na ako dun sa destination ko, grabeh! isa na namang bagong experience and adventures and naransan ko! pero hindi naman ako nag five minutes doon sa head office na yun ng bpi kasi nag tanong lang ako sa guard. pero pagpasok ko sa building na yun, mga kasabayan ko yung mga empleyado or mga negosyante na pawang kagalang galang ang mga suot! xmpre di naman ako nalugi dun dahil nakabarong nga ako! hehehe.....then yun, after sbhin sa kin ng guard na IT lang at masscom ang tinatanggap for ojt, singbilis nang kidlat ang paglisan ko sa building. pero hindi naman ako nanghinmayang sa effort ko at pamasahe sa taxi kasi experience din yun at binavalue ko yun. then sa pag uwi ko, don na ako nakaranas ng adventures. i like challenges and adventures kaya di ako takot magbyahe mag isa kahit di ko napupuntahan ang isang lugar. basta alam ko yung address at may pera ako, di ako natatkot dun. tapos ayun, after ko pabalik balik, napunta rin ako sa sakayan ng mrt pblik sa taft avenue. i realized and see the beauty of makati....
first time to see the real makati city!
humanga ako sa makati! it is a real center of business. malinis at di magulo! people are all busy, mga nagtataasang gusali....o sige, to make the story short, putcha! nagkamali ako sa pagsakay ng mrt dahil papuntang north pa pala yun! at hindi paatrans to taft. so bumaba ako ng guadalupe at nag jeep nalng! haaay...ayun, pero ang bait tlga ni lord dhil this day kung kelan ubos na pera ko, tska naman nagtext si ante thru mana. nagtatanong kung nkahram na ako ng money, kung magkano kelangan ko. so nag priced ako ng isang libo. then humiram din si mana ng 500! tpoz puntahan ko nalng daw don! ayuz! d ako mauubusan ng pera! actually mtagal na akong nagtetext don sa panghhram ko ng pera gang sa makakuha na ako ng tseke worth of five thou as a financial assistance from cong. roxas na rep. ng pasay. tpz hanggang sa naubos na yun kasi yun ang sumagot sa mga probleme ko tulad ng bagong bag at sapatos! balak ko nalng sana non pag tiisan pa yung sira ko nang sapatos, lilinisin ko nalang kako ng maayos, then di narin sana ako gagamit ng bag! pero dumating nga ang hinhintay kong tseke sa di ko inaasahang oras o panahon o limot ko na dahil sa kaiisip o kpoproblema. inaplyan namin yun nong august yata sa registrar namin thru submitting our classcards na pang third year. iniyakan ko pa yun noon while i wished to lord na isama ako sa mga mabibigyan ng tsede if ever...
EXPERIENCE IN BANGKO SENTRAL!
thursday ngayon dba? bale kahapon ng wed. ko nkuha yung pera ke ante sa valenzuela, inutang ko pa ke racquel ang pamasahe ko dhil tlagang tiga na pera ko. tapz this day, wala nang 500 uung isang libo ko! grabeh! di ko namamalayan yung pagkaubos ng pera ko eh di nman ako nanglalalake! hehehe. ndi, nagpunta xe ako ngayon sa banko sentral ng pilipinas sa tapat ng harrison plaza. another experience na naman at adventures ang naransan ko! pagdating ko don, mga past nine ng umaga, wala akong nakitang gaanong karaming tao sa labas at loob. aatras sana ako nong una kasi ang laki laki tlga ng bangko na yun ei! pero proceed parin ako. putcha! automatic ung glass door! kusang bumubukas at sumasara! hahah! kaya pala ala akong nkitang guard sa pinto nayun. bale yung mga guards ay nasa labas tlaga nag babantay bago ka mkapasok sa loob. then kuha ako ng vistor's slip at qmuha ng visi2r's i.d. xmpre, ojt yung purpose ko.so sa hr ako itinuro. eh 12th flr. yun hnanap ko ng bonggang bongga ang elevator paakyat sa 12th flr.! xmpre, as usual, kung kani kanino ako nag aask to arrived to my destination. then ayun, nbigyan ako sa hr ng papel for procedures for ojt application. so bumba ako at nag elevator ng one time derecho ng ground flr. ang resulta, sa kbla ako npadpad at hindi na sa dating pinasukan ko kanina. so ask na naman ako on how to mkabalik sa pinasukan ko. ayun, naglakad uli ako ng bonggang bongga at muling pumasok sa pinasukan ko kanina! then i proceed to skul para umihi at kumain. nilamig din pala ako don sa bsp grabeh!. then nag rent ako ng comp. for one hour at bnuksan ko ung site ng bsp. hinanap ko yung mga departments para malaman ko kung sang department ako pupunta. then tumawag ako sa trunkline nla for connection. ang probleme, tlagang positive na ang pag kabingi ko! bad trip! ntarayan pa ako sa fon! heheh. eh huli na nang marealized kong i ko connect lang ako non bkit ko binaba ung fon! nakaconnect naraw sabi ng nkausap ko sa fon kaso binba ko yung fon! hahaha! tatawag sana uli ko after few minutes pero bka mpgalitan na ako eh. so bumalk nlang uli ko sa bsp to inquire personally sa npili kong department. ang kso, umabot ako sa launch break!,....
MY APPLICATION FOR OJT IN DFA!
past six in the morning ako nagising. as usual,
nhirapan na naman akong gumising ng maaga!
but i really need to make it dahl ngayon ako
pupunta sa dfa for applying for ojt. ang ganda
sana sa bsp kaso wala na raw slot ung depart
ment na napili ko. so dfa na ako. i just get the
requirements and form of dfa from my classmate
named jeffrey culile then i get nbi clearance at
carriedo after ko sa bsp. bale maghapon ako
yesterday sa labas. unang punta ko na naman
un khapon at unang kuha ng nbi sa carried. ang
galing ko tlga noh! hehehe... ang lakas tlga ng
fighting spirit ko! hehehe. then maaga naman
akong nakakuha ng nbi. then proceed to com
puter shop sa planetmania and i typed here my
application letter. after that, kumpletto na yung
requirement ko sa dfa kaya ready na ako! so,
mga seven ngayong umaga ay nkarating na ako
sa dfa. ang kaso, 8 thirty pa pala yung bukas
ng opas, office of the personnel and adminis
trative services. pero befor that, katawa uli kasi
akala ko don tlga ang pagpasok sa isang way na
kung saan ay lageng maraming tao ang pumapa
sok doon. di pa pala un ung entrance. naglakad
pa ako ng malayo layo at don ko palang na nkita
ung building ng dfa at uung entrance. malaking
building din pala un! kala ko d building un. tpz
umupo pa ako sa waiting area kasi 8 thirty pa
nga daw. then umalis ako before mag eight
kasi naihi ako. pumunta pa ako ng plp para dun
umihi. then pagblik ko ay pumasok na ako sa
loob ng building. kaso lumabas uli ako at pina
hintay uli sa waiting area dhil 8 thirty pa nga!
ang kuliiiitttt! pero mind you.. mejo nkasundo ko
ung babaeng guard sa entrance...then after
something of the time, ayun, pinapasok na ako
ng guard. nong una palang pasak ko, mga eight,
kala ko ay automatic rin yung pinto nila don
like sa bsp kasi may pagkapareho ung itchura
so nong lalabas ako, hinanap ko ung pinto
plbas. tpz tinitingnan pala ako nong guard at
inginuso ako sa pinto na nasa harap ko lang
pala! hahaha! then nong huling pasok ko na
which is 8 thirthy something,may nkasabay na
akong apat na studyante from other skul pero
nauna sila sakin sa pag akyat to opas. pagdting
ko ng third floor ask na naman ako sa guard
kung nasan ung opas. then nag log na naman
ako bago ako nakapasok sa loob ng opas at
nandon na ung apat na estudyante. kinausap
ko ung isa na tnbhan ko. nalaman kong na orient
na daw sila kahapon at pinablik na sila today.
nalaman ko rin na three weeks silang nag antay
don kasi me background check pa pala un! then
after ko mkipag tsika, kumuha ako ng tiyempo
for submitting my requirements. ayun! nakapa
sok na rin ako sa loob mismo ng opas.may
waiting area ksi un. then tinanong ako ng in
charge don kung san ko nkuha ung form nila so
sinabi ko sa kaklase ko. then pinapasok ako
after pinathumb mark ako at pina phaste sakin
yung tatlong two by two ba pictures. after this
ginutom ako! nag antay ako ng mtagal dhil
marami ang gingwa ng inchrge don.kung sino2
ang hinahrap at iniintertain! nag exam ako at
ininterview. then at the end, naconfirm ko nga
na may background check pa yun at maghihntay
ako ng 2 to three weeks! ayun, namor0blema na
namn ako! mga past ten ako nklbasa uli ng
buliding na yun! at paglabas ko ay nag pansinan
uli kami nang babaeng guard don. siguro naamoy
nia ako! heheheh....
nhirapan na naman akong gumising ng maaga!
but i really need to make it dahl ngayon ako
pupunta sa dfa for applying for ojt. ang ganda
sana sa bsp kaso wala na raw slot ung depart
ment na napili ko. so dfa na ako. i just get the
requirements and form of dfa from my classmate
named jeffrey culile then i get nbi clearance at
carriedo after ko sa bsp. bale maghapon ako
yesterday sa labas. unang punta ko na naman
un khapon at unang kuha ng nbi sa carried. ang
galing ko tlga noh! hehehe... ang lakas tlga ng
fighting spirit ko! hehehe. then maaga naman
akong nakakuha ng nbi. then proceed to com
puter shop sa planetmania and i typed here my
application letter. after that, kumpletto na yung
requirement ko sa dfa kaya ready na ako! so,
mga seven ngayong umaga ay nkarating na ako
sa dfa. ang kaso, 8 thirty pa pala yung bukas
ng opas, office of the personnel and adminis
trative services. pero befor that, katawa uli kasi
akala ko don tlga ang pagpasok sa isang way na
kung saan ay lageng maraming tao ang pumapa
sok doon. di pa pala un ung entrance. naglakad
pa ako ng malayo layo at don ko palang na nkita
ung building ng dfa at uung entrance. malaking
building din pala un! kala ko d building un. tpz
umupo pa ako sa waiting area kasi 8 thirty pa
nga daw. then umalis ako before mag eight
kasi naihi ako. pumunta pa ako ng plp para dun
umihi. then pagblik ko ay pumasok na ako sa
loob ng building. kaso lumabas uli ako at pina
hintay uli sa waiting area dhil 8 thirty pa nga!
ang kuliiiitttt! pero mind you.. mejo nkasundo ko
ung babaeng guard sa entrance...then after
something of the time, ayun, pinapasok na ako
ng guard. nong una palang pasak ko, mga eight,
kala ko ay automatic rin yung pinto nila don
like sa bsp kasi may pagkapareho ung itchura
so nong lalabas ako, hinanap ko ung pinto
plbas. tpz tinitingnan pala ako nong guard at
inginuso ako sa pinto na nasa harap ko lang
pala! hahaha! then nong huling pasok ko na
which is 8 thirthy something,may nkasabay na
akong apat na studyante from other skul pero
nauna sila sakin sa pag akyat to opas. pagdting
ko ng third floor ask na naman ako sa guard
kung nasan ung opas. then nag log na naman
ako bago ako nakapasok sa loob ng opas at
nandon na ung apat na estudyante. kinausap
ko ung isa na tnbhan ko. nalaman kong na orient
na daw sila kahapon at pinablik na sila today.
nalaman ko rin na three weeks silang nag antay
don kasi me background check pa pala un! then
after ko mkipag tsika, kumuha ako ng tiyempo
for submitting my requirements. ayun! nakapa
sok na rin ako sa loob mismo ng opas.may
waiting area ksi un. then tinanong ako ng in
charge don kung san ko nkuha ung form nila so
sinabi ko sa kaklase ko. then pinapasok ako
after pinathumb mark ako at pina phaste sakin
yung tatlong two by two ba pictures. after this
ginutom ako! nag antay ako ng mtagal dhil
marami ang gingwa ng inchrge don.kung sino2
ang hinahrap at iniintertain! nag exam ako at
ininterview. then at the end, naconfirm ko nga
na may background check pa yun at maghihntay
ako ng 2 to three weeks! ayun, namor0blema na
namn ako! mga past ten ako nklbasa uli ng
buliding na yun! at paglabas ko ay nag pansinan
uli kami nang babaeng guard don. siguro naamoy
nia ako! heheheh....
CHRISTMAS AND NEW YEAR FOR 2009
msaya ako na malungkot. masaya because napansin kong lage akong kumakanta mag isa at sumasayaw, pero ang totoo, malungkot ako, parang i just do not want to admit it sa sarili ko. parang ayokong aminin sa sarili ko na tlagang malungkot ako araw araw! kasi sometimes pag nkakabasa ako ng articles about christmas na nagmemntion sa family, napapaiyak ako...pang apat ko nang pasko ito ngayon dito sa pasay mula nong mapunta ako dito nong 2006, at ngayon palang na hindi pumunta ang mother ko at youngest sister ko, so that's why malungkot ako kasi siyempre namimiss ko na rin sila kahit wala kaming closeness sa isat isa, yun lang siguro ang problema ko, napapansin ko, nagiging emotional ako pagdating sa pamilya kasi broken family kami...sa totoo lang wala akong close na kpatid... pero di bale,.. change the topic tayo,
nagbakasyon kami nong 22 of december. sumali nalang ako sa christmas party nong 18 dahil wala akong choice eh. takot ako pagdating sa grade. so napilitan rin akong sumali sa presentations naming mga trainees at kahit alam kong magkakalat lang ako o kami ay hinayaan ko tutal presentation lang naman yun at alang alang sa grade ko. so, mula nong mag first year college ako, ngayon lang ako naka attend ng christmas party sa pttc at nag enjoyed nman ako kahit ppano at naappreciate ko ng husto yung freebies na ibingay samin ng pttc staff kahit mga pagkain lang ito. then nag start nman akong magtinda ng sunod sunod ay nong 19 hanggang kahapon ng linggo which is 3 ng january. pumasok pa kami nong 22 for the mass then nag half day lang ako, nag paalam ako sa boss ko na magtitinda ako that time. then hanggang 23 pa yung pasok that time pero di naraw papasok mga kasama ko kya nag paalam na rin ako that time na di narin ako papasok at matitinda nlang ako at pumayag naman ang boss ko. so mula 19 hanggang khapon ay may 1400 sana akong naipon na pera, kaso di nag workout dahil bumibili ako ng meloxicam na gamot para sa mga paa ko at araw araw yun worth of 20 pesos everyday. then wala kaming tinda nong 25 at nag waldas lang ako. first time kong bumili ng cd tape ng masahista at erotika m2m dance sa baclaran, at kinailangan ko pa itong itago ng mabuti sa bahay dahil private life ko yun. then nanood ako ng sine sa vista cinema just for sexual pleasure na naman at mejo nasatisfied naman yun ng konti, pero again, nag sisisi ako pag tapos ko nang magawa ang isang kaslanan....then tinda uli nong 26 at sarado uli kami nong january 01. sa baclaran cinema ako napadpad at nanood ng twilight dancers. then for the first time din ay ngwa ko na ang isang bagay na di ko pa ngagawa sa buhay ko pero nagmasid lang ako. parang nanonood ako ng live show sa dami nang mga malalaswang panoorin in actual. napapailing ako pag naiisip ko ang bagay nayun at minsan ay nagtatanong ako kung bakit kailangan maging ganito ang isang tao, bakit may ganito? grabeh!....then after that ay nangako na naman ako sa sarili ko na hindi na ko uli babalik sa sinehan na yun after that time. ilang ulit narin akong nakagwa ng sins inside that cinema at ilang ulit na rin akong nakuhaan ng pera ng sapilitan ng nakukuha kong guy....
then hindi na sana ako magtitinda khapon ng linggo kasi ayoko ngang mapuyat ngyonng lunes kaso kulang tlga ang pera ko for one week kung di ako nagtinda kahapon. so nagtinda parin ako for the money. pinacancel ko na sa mga kasama ko yung exchange gifts namin kasi wla tlaga akong pera at ang sinabi kong dhilan ay ang pagkakasunog ng mukha ng kuya ko nong new year's eve na sa totoo lang ay wla nmang problema sakin dahil di naman ngambal ang financial kong kalgayan. it was just happened na kailangan ko lang gamtin yun na dhilan para mging effective yung reason ko, pero siyempre ay naaawa ako sa kuya ko pero wala pa naman akong magagwa eh. moral support lang muna like praying. natatakot nga akong tumingin sa mukha ng kuya ko kasi sunog tlaga yun. mabuti thinner lang yun na nagliyab sa mukha niya nong kumuha siya ng lighter para sindihan ata yung paputok, then naagapan daw at ewan ko na kasi sa cavite nangyari yun ei. pero kung tutuusin, ang totoo ay lageng malungkot at naaawa sa mga kapatid ko. isa pa itong ate ko na kapapangank palang ng kambal. minsan gusto kong maglit pero di ko magawa. pano parang lumalbas na di nila kaya ang pagpapamilya. di yun nakakakain pag walng naghahtid ng pagkain mula sa amin. haaayz... pero sa kbila ng lahat ng yun, alam kong darating din ang araw ng kasaganaan namin. hindi ako masydong nag aalala dahil ngatitiwla ako sa panginoon. gagawin ko ang lhat para sa knila....,so ngayong araw nato, back to normal. pero by the third week of february siguro tapos na ang 400 hours namin dito sa pttc. mag aapply agad ako sa isang call center After this ojt at pag di ako nakapasok, sa cavite ako magtatmbay at tutulong nalang sa pagbabarbecue ng ate ko na asawa ng kuya ko na nasunog ang mukha nong new year's eve. ang new year's resolution ko ay sana tumaba ako para sa paghahanap ko ng trabaho right after my ojt!
nagbakasyon kami nong 22 of december. sumali nalang ako sa christmas party nong 18 dahil wala akong choice eh. takot ako pagdating sa grade. so napilitan rin akong sumali sa presentations naming mga trainees at kahit alam kong magkakalat lang ako o kami ay hinayaan ko tutal presentation lang naman yun at alang alang sa grade ko. so, mula nong mag first year college ako, ngayon lang ako naka attend ng christmas party sa pttc at nag enjoyed nman ako kahit ppano at naappreciate ko ng husto yung freebies na ibingay samin ng pttc staff kahit mga pagkain lang ito. then nag start nman akong magtinda ng sunod sunod ay nong 19 hanggang kahapon ng linggo which is 3 ng january. pumasok pa kami nong 22 for the mass then nag half day lang ako, nag paalam ako sa boss ko na magtitinda ako that time. then hanggang 23 pa yung pasok that time pero di naraw papasok mga kasama ko kya nag paalam na rin ako that time na di narin ako papasok at matitinda nlang ako at pumayag naman ang boss ko. so mula 19 hanggang khapon ay may 1400 sana akong naipon na pera, kaso di nag workout dahil bumibili ako ng meloxicam na gamot para sa mga paa ko at araw araw yun worth of 20 pesos everyday. then wala kaming tinda nong 25 at nag waldas lang ako. first time kong bumili ng cd tape ng masahista at erotika m2m dance sa baclaran, at kinailangan ko pa itong itago ng mabuti sa bahay dahil private life ko yun. then nanood ako ng sine sa vista cinema just for sexual pleasure na naman at mejo nasatisfied naman yun ng konti, pero again, nag sisisi ako pag tapos ko nang magawa ang isang kaslanan....then tinda uli nong 26 at sarado uli kami nong january 01. sa baclaran cinema ako napadpad at nanood ng twilight dancers. then for the first time din ay ngwa ko na ang isang bagay na di ko pa ngagawa sa buhay ko pero nagmasid lang ako. parang nanonood ako ng live show sa dami nang mga malalaswang panoorin in actual. napapailing ako pag naiisip ko ang bagay nayun at minsan ay nagtatanong ako kung bakit kailangan maging ganito ang isang tao, bakit may ganito? grabeh!....then after that ay nangako na naman ako sa sarili ko na hindi na ko uli babalik sa sinehan na yun after that time. ilang ulit narin akong nakagwa ng sins inside that cinema at ilang ulit na rin akong nakuhaan ng pera ng sapilitan ng nakukuha kong guy....
then hindi na sana ako magtitinda khapon ng linggo kasi ayoko ngang mapuyat ngyonng lunes kaso kulang tlga ang pera ko for one week kung di ako nagtinda kahapon. so nagtinda parin ako for the money. pinacancel ko na sa mga kasama ko yung exchange gifts namin kasi wla tlaga akong pera at ang sinabi kong dhilan ay ang pagkakasunog ng mukha ng kuya ko nong new year's eve na sa totoo lang ay wla nmang problema sakin dahil di naman ngambal ang financial kong kalgayan. it was just happened na kailangan ko lang gamtin yun na dhilan para mging effective yung reason ko, pero siyempre ay naaawa ako sa kuya ko pero wala pa naman akong magagwa eh. moral support lang muna like praying. natatakot nga akong tumingin sa mukha ng kuya ko kasi sunog tlaga yun. mabuti thinner lang yun na nagliyab sa mukha niya nong kumuha siya ng lighter para sindihan ata yung paputok, then naagapan daw at ewan ko na kasi sa cavite nangyari yun ei. pero kung tutuusin, ang totoo ay lageng malungkot at naaawa sa mga kapatid ko. isa pa itong ate ko na kapapangank palang ng kambal. minsan gusto kong maglit pero di ko magawa. pano parang lumalbas na di nila kaya ang pagpapamilya. di yun nakakakain pag walng naghahtid ng pagkain mula sa amin. haaayz... pero sa kbila ng lahat ng yun, alam kong darating din ang araw ng kasaganaan namin. hindi ako masydong nag aalala dahil ngatitiwla ako sa panginoon. gagawin ko ang lhat para sa knila....,so ngayong araw nato, back to normal. pero by the third week of february siguro tapos na ang 400 hours namin dito sa pttc. mag aapply agad ako sa isang call center After this ojt at pag di ako nakapasok, sa cavite ako magtatmbay at tutulong nalang sa pagbabarbecue ng ate ko na asawa ng kuya ko na nasunog ang mukha nong new year's eve. ang new year's resolution ko ay sana tumaba ako para sa paghahanap ko ng trabaho right after my ojt!
Subscribe to:
Comments (Atom)