JANUARY 22 2010- fiesta sa bankal makati. dahil sa nandon ang puwesto ng barbecuehan ng tita ko, nakapanood ako ng miss gay!. sa pag aapat na taon ko na dito sa maynila, it was my first time to watch this kind of competition. so nag expect ako na mganda to kasi nakapnood narin ako ng miss gay sa province namin at talgang humanga ako lalo na pagdating sa talent portion. so yung talent portion ang inabangan ko. nong una, mejo nadisappointed ako kasi biro mo, puro mga kapuso stars ang pangalan ng mga lecheng bading na yun? eh solid kapamilya pa naman ako! tpos may nakacostume pang darna! hahahaa! bad trip!. nagustuhan ko yung naabutan kong umpisa na nagpapakilala palang yung mga candidates. when the talent portion arrived, toink! very very disappointed ako! parang di sila prepared eh. may mga nagpareho pang iprenesent, may walang kwentang presentation. kung sa preparation ang pag uusapan, magaganda namn yung ayos nila, mga damit! ang iniexpect ko kasi ay higit pa sa nakita ko noon sa province namin kasi siyempre maynila to eh. pero nangatwiran nalng rin ako. sabi ko, mga bata kasi ang mga yun ei. pero in pernes naman ay puro may mga sense ay kanilang mga sinasabi ei. most of them talk or kaekekan ay tumutukoy sa pag tatanggol sa pagkabakla nila. bale maganda rin naman. may isang sentence pa akong naremember stationg mahirap daw mag pakababae kung hind tunay na babae, mahrap ding magpkalalaki kung di naman tunay na lalaki, pero ano daw ang silbi ng pagkatao nila kung hindi nila gagawin kung ano ang nakapagpapaligaya sa kanila. sabi ko, talbog!
regarding this topic, I admit that i am one of them pero gnwa ko ang pagbabago at pagsasakripisyo sa totoo kong nararamdaman from the time i entered my college life, for the sake of my ambitions. now, after almost four years, minsan nararamdaman ko narin ang pagtatago sa totoo kong pagkatao. minsan ayoko nang aminin sa sarili ko ito pero sabi ko, its me. wala akong magagawa. natuto lang ako dala ng kaunting pagbabago na ginwa ko sa buhay ko kahit physically lang ito.
