msaya ako na malungkot. masaya because napansin kong lage akong kumakanta mag isa at sumasayaw, pero ang totoo, malungkot ako, parang i just do not want to admit it sa sarili ko. parang ayokong aminin sa sarili ko na tlagang malungkot ako araw araw! kasi sometimes pag nkakabasa ako ng articles about christmas na nagmemntion sa family, napapaiyak ako...pang apat ko nang pasko ito ngayon dito sa pasay mula nong mapunta ako dito nong 2006, at ngayon palang na hindi pumunta ang mother ko at youngest sister ko, so that's why malungkot ako kasi siyempre namimiss ko na rin sila kahit wala kaming closeness sa isat isa, yun lang siguro ang problema ko, napapansin ko, nagiging emotional ako pagdating sa pamilya kasi broken family kami...sa totoo lang wala akong close na kpatid... pero di bale,.. change the topic tayo,
nagbakasyon kami nong 22 of december. sumali nalang ako sa christmas party nong 18 dahil wala akong choice eh. takot ako pagdating sa grade. so napilitan rin akong sumali sa presentations naming mga trainees at kahit alam kong magkakalat lang ako o kami ay hinayaan ko tutal presentation lang naman yun at alang alang sa grade ko. so, mula nong mag first year college ako, ngayon lang ako naka attend ng christmas party sa pttc at nag enjoyed nman ako kahit ppano at naappreciate ko ng husto yung freebies na ibingay samin ng pttc staff kahit mga pagkain lang ito. then nag start nman akong magtinda ng sunod sunod ay nong 19 hanggang kahapon ng linggo which is 3 ng january. pumasok pa kami nong 22 for the mass then nag half day lang ako, nag paalam ako sa boss ko na magtitinda ako that time. then hanggang 23 pa yung pasok that time pero di naraw papasok mga kasama ko kya nag paalam na rin ako that time na di narin ako papasok at matitinda nlang ako at pumayag naman ang boss ko. so mula 19 hanggang khapon ay may 1400 sana akong naipon na pera, kaso di nag workout dahil bumibili ako ng meloxicam na gamot para sa mga paa ko at araw araw yun worth of 20 pesos everyday. then wala kaming tinda nong 25 at nag waldas lang ako. first time kong bumili ng cd tape ng masahista at erotika m2m dance sa baclaran, at kinailangan ko pa itong itago ng mabuti sa bahay dahil private life ko yun. then nanood ako ng sine sa vista cinema just for sexual pleasure na naman at mejo nasatisfied naman yun ng konti, pero again, nag sisisi ako pag tapos ko nang magawa ang isang kaslanan....then tinda uli nong 26 at sarado uli kami nong january 01. sa baclaran cinema ako napadpad at nanood ng twilight dancers. then for the first time din ay ngwa ko na ang isang bagay na di ko pa ngagawa sa buhay ko pero nagmasid lang ako. parang nanonood ako ng live show sa dami nang mga malalaswang panoorin in actual. napapailing ako pag naiisip ko ang bagay nayun at minsan ay nagtatanong ako kung bakit kailangan maging ganito ang isang tao, bakit may ganito? grabeh!....then after that ay nangako na naman ako sa sarili ko na hindi na ko uli babalik sa sinehan na yun after that time. ilang ulit narin akong nakagwa ng sins inside that cinema at ilang ulit na rin akong nakuhaan ng pera ng sapilitan ng nakukuha kong guy....
then hindi na sana ako magtitinda khapon ng linggo kasi ayoko ngang mapuyat ngyonng lunes kaso kulang tlga ang pera ko for one week kung di ako nagtinda kahapon. so nagtinda parin ako for the money. pinacancel ko na sa mga kasama ko yung exchange gifts namin kasi wla tlaga akong pera at ang sinabi kong dhilan ay ang pagkakasunog ng mukha ng kuya ko nong new year's eve na sa totoo lang ay wla nmang problema sakin dahil di naman ngambal ang financial kong kalgayan. it was just happened na kailangan ko lang gamtin yun na dhilan para mging effective yung reason ko, pero siyempre ay naaawa ako sa kuya ko pero wala pa naman akong magagwa eh. moral support lang muna like praying. natatakot nga akong tumingin sa mukha ng kuya ko kasi sunog tlaga yun. mabuti thinner lang yun na nagliyab sa mukha niya nong kumuha siya ng lighter para sindihan ata yung paputok, then naagapan daw at ewan ko na kasi sa cavite nangyari yun ei. pero kung tutuusin, ang totoo ay lageng malungkot at naaawa sa mga kapatid ko. isa pa itong ate ko na kapapangank palang ng kambal. minsan gusto kong maglit pero di ko magawa. pano parang lumalbas na di nila kaya ang pagpapamilya. di yun nakakakain pag walng naghahtid ng pagkain mula sa amin. haaayz... pero sa kbila ng lahat ng yun, alam kong darating din ang araw ng kasaganaan namin. hindi ako masydong nag aalala dahil ngatitiwla ako sa panginoon. gagawin ko ang lhat para sa knila....,so ngayong araw nato, back to normal. pero by the third week of february siguro tapos na ang 400 hours namin dito sa pttc. mag aapply agad ako sa isang call center After this ojt at pag di ako nakapasok, sa cavite ako magtatmbay at tutulong nalang sa pagbabarbecue ng ate ko na asawa ng kuya ko na nasunog ang mukha nong new year's eve. ang new year's resolution ko ay sana tumaba ako para sa paghahanap ko ng trabaho right after my ojt!
No comments:
Post a Comment